تمام عمر دوختم دو چشم خود براه تو

چو رو کنی به رهت درد و رنج نشناسیم

                                                    ز لطف روی تو دست از ترنج نشناسیم

در مکتب حقایق پیش ادیب عشق                       هان ای پسر بکوش که روزی پدر شوی

دست از مس وجود چو مردان ره بشوی                 تا کیمیای عشق بیابی و زر شوی

خواب و خورت ز مرتبه خویش دور کرد          آنگه رسی بخویش که بی خواب و خور شوی

گر نور عشق حق به دل و جانت اوفتد                   بالله کز آفتاب فلک خوبتر شوی

یکدم غریق بحر خدا شو گمان مبر                        کز آب هفت بحر بیک موی تر شوی

از پای تا سرت همه نور خدا شود                         در راه ذوالجلال چو بی پا و سر شوی

وجه خدا اگر شودت منظر نظر                    زین پس شکی نماند که صاحب نظر شوی

بنیاد هستی چو زیر و زبر شود                            در دل مدار هیچ که زیر و زبر شوی

                                   گر در سرت هوای وصالست حافظا

                                    باید که خاک درگه اهل هنر شوی

                 امام حسن عسگري ( ع ) مبارك باد

  (( مدينه )) روز جمعه هشتم  ماه ربيع الثاني حال و هواي ديگري  داشت ‚ همه  در انتظار در خشيدن نوري بودند تا گلهاي زندگي را درفضاي ظلم گرفتة آن سامان شادابي بخشد 0 در اين روز ‚ خورشيد تابان وجود امام حسن عسكري (ع)  قدم به عرصه اين جهان خاكي گذاشت

امام  به القاب (( صامت ‚ رفيق ‚ نقي ‚ زكي ‚  هادي ))  معروف بود 0 بايد ولادت با سعادت آن حضرت  را نه به عنوان حادثه ‚ بلكه نقطه عطفي  در تاريخ تشيع دانست و بايد اذعان داشت كه اين ميلاد در آينده اي نه چندان دور تاريخ بشريت را دگرگون مي كند ‚  چرا كه او مي بايد فرزندي ‚ به دست غيب بسپارد تا روزي  دادگستر  جهان هستي  شود